Bledar Koçi: ROJA I QERSHIVE

Një rojë që ruante qershitë,

parcelës së fshatit dikur,

ngaherë e ngrinte një pritë

te rruga me dushqe dhe gurë.

….

Kur stinë e jona bleronte,

kërcinjtë bënim veri,

me synë e diellit që joshte

teposhtë parcelës-qershi.

Një shteg hiqte përpara,

fshehur thërriste atje,

dhe dielli me rrezet e bardha

gajasej e qeshej me ne.

Çunak, si shokët e mi,

sa stinë shkuam qyshkur…

Veç gjurmë e rojes nxitim,

ka mbetur te shtegu me gurë.

Përreth, mbuluar me myshqe,

trungjesh prapë dielli çel dritë.

Kam mall për rrugën me dushqe,

dhe rojen që ruante qershitë.