Xhezide Selimi: Vargu i kristaltë

Petku i kuq të djeg e nuk digjet

bashkë me ty

Të më përfitosh mua,

duhet të më ngrohësh

jo të më ndezësh aq fort

se pastaj shkrihem

varg kristalesh tretur në guralecët

e rërës, marr shijen e arrës së kokosit

Veshur në të bardha, fluturoj

në ajër, shndëris si zanë mali

E natën ditë ta bëj

Kështu qetësohem e nuk vetëndizem

Nëse më do më ruaj nën ujin e detit

Jon a Adriatik

dhe të lutëm mos më lë ta humb ngjyrën

se shëndrrohem në helm luftarak

Lundruar hapësirave magjike

s’reagoj vrullshëm n’oksigjenin tënd

po nuk putha diellin.