Mimoza Zymeri: Lutja e shpirtit

Shpirti im luan në çdo hap

Si një valle që s’ndalet kurrë

Në errësirë gjen dritën e vet

Dhe në hije ngjitet drejt yjeve të pafund.

Çdo ndjenjë pas lutjes na mbush me dritë

Shkund dhimbjen e na fal paqe

Në çdo frymëmarrje, shpirti gjen qetësinë

Dhe në heshtje, gjen melodi të bukur e të pastër.

Dhe kur zemra lodhet e dhemb

Lutja prej shpirtit rikthen forcën

Përtej trishtimit, përtej çdo vuajtjeje

Ajo mbetet një burim i pashtershëm shprese dhe rrezatimi.

Në çdo ngritje dhe rënie

Lutja është udhërrëfyes i pakalueshëm

Një shok besnik që na mban të fortë

Dhe një luftëtar që kurrë nuk dorëzohet.

Çdo lutje është një jetë që mbijeton

Një dritë që kurrë nuk fiket

Një forcë që na mban të gjallë

Për të kapur dritën që lind pas çdo errësire.