Irena Dragoti: Zgjohem çdo ditë si një degëz ulliri
Zgjohem çdo ditë si një degëz ulliri
të paqtoj udhën plot thyerje të zemrës
ku fle fëmijëria ime e pajetuar.
dhe dëshira për të fshehur,
mërzinë, që i rrëzohej syve babait,
reteorikat e nënës, në formë lutjesh
çdo fund muaji…
Pa harruar të buzëqesh,
si një ecje në kah të kundërt
T’i fshihem njerëzve
që shihen në buzët e mia si pasqyrë
për të lexuar gjëmat e tyre.
*
Zgjohem çdo ditë, majëgishtash
dhe heq dorë nga pafuqia
për të ngjall besim njerëzve
Jeta më mbeti mbi krye
si një dritë e harruar ndezur,
derisa të digjet…
