Irena Dragoti: Zemërjashtë
Mendoj botën!
Si do të ishte pa mua?
Shoh zemrën në sy.
Ajo ngre krahët…
*
Kam zgjedhur karrigen,
në radhën e parë të saj.
Çdo ditë ngrihet sipari,
luhet drama e së vërtetës,
mëkatarët trokasin duart.
*
Durimin kam monedhën,
që paguan çmimin e lirisë,
kur bota plak lëkurën me shtirje.
Ajo ngre mure, aty murohem
prej frikërash pa emër,
I hap frymës zgavra për mbijetesë
Bota rrëzohet si lotët.
*
Unë e ndërtoj sërish
por lë jashtë zemrën…
