Spiro Kote: Garderoba e hijeve
Çdo mëngjes hapet një derë pa emër.
Brenda – rreshta hijesh të varura,
si këmisha, si kostume, gati për t’u veshur.
Zotërinj, çfarë kërkoni?
Hije mbretërish? Deputetësh?
Apo një kllouni të lodhur që qesh në vendin tuaj?
Ne e qepim hijen sipas trupit tuaj,
gjerësi, gjatësi, madje edhe pesha e hapit.
Por një gjë kujtoni: mos iu afroni diellit.
Aty, hijet nuk durojnë, thyhen si xhama të hollë.
Në mesditë të gjitha zhduken.
Ju mbeteni veç mish e kockë,
si të gjithë bijtë e Adamit, të njëjtë, të zhveshur.
Ndërkohë, garderoba pret.
Çdo mëngjes, një hije tjetër, një maskë tjetër, për t’u veshur.
