Bernard Zotaj: PËRKUJTIM PËR VETERANIN AGRON MINAROLLI
(Në kuadrin e 100-vjetorit të lindjes)
Në mozaikun e historisë së Pogradecit dhe të Shqipërisë, figura e Agron Raif Minarollit ndriçon si një dëshmi e gjallë e besnikërisë ndaj atdheut dhe idealeve të lirisë. Ai lindi më 25 dhjetor 1925, në një familje ku fryma e patriotizmit dhe e diturisë ishte trashëgimi brezash. Shtëpia e Minarollëve, e vendosur në hyrje të qytetit, nuk ishte thjesht strehë familjare, por u kthye në një kështjellë rezistence, një vatër ku rrahnin zemrat e lirisë.
Rinia e tij u ndërpre nga pushtimi fashist. Në vend të bankave të shkollës, Agroni zgjodhi rrugën e pushkës dhe të sakrificës. Qysh në vitin 1942 ai u lidh me Partinë Komuniste të Shqipërisë dhe u rreshtua në njësitet guerile të qytetit. Me verën e vitit 1944, iu bashkua Brigadës XV Sulmuese, duke u bërë pjesë e një epopeje të madhe që kërkonte guxim, besim dhe sakrificë. Nëpër beteja e aksione, midis gjëmës së plumbave dhe shpresës për një atdhe të lirë, ai la gjurmë trimërie dhe u plagos, por asnjëherë nuk u thye.
Pas Çlirimit, rrugët e Agron Minarollit morën një tjetër drejtim, por jo më pak të ndritur. Ai studioi për pilot në Jugosllavi, shërbeu si aviator dhe më pas si specialist në fusha të ndryshme të jetës ekonomike. Nga qielli i hapur i avionëve, ai zbriti te makineritë e minierave dhe ofiçinave, duke mbetur i njëjti njeri: i ndershëm, i përkushtuar dhe me një ndjenjë të fortë përgjegjësie për punën dhe njerëzit.
Dekoratat që mori – Medaljet e Trimërisë, të Çlirimit dhe të Kujtimit – nuk ishin thjesht shpërblime shtetërore. Ato ishin pasqyra të një jete të përkushtuar, të një ideali që s’e lëshoi as në ditët e rënda, as në vitet e qeta të punës. Po aq e vlefshme ishte edhe pllaka përkujtimore që pas Çlirimit u vendos në shtëpinë e Minarollëve, një dëshmi e heshtur që flet edhe sot për kontributin e kësaj dere në lirinë e qytetit.
As pas daljes në pension nuk u tërhoq nga jeta shoqërore. Përkundrazi, vazhdoi të ishte një shtyllë e Organizatës së Veteranëve në Pogradec, duke mbajtur gjallë kujtesën e luftës dhe duke u bërë urë lidhëse mes brezave.
Më 8 gusht 1997, Agron Minarolli u nda nga jeta, por jo nga kujtesa. Ai u përcoll me nderime, ashtu siç i takon një veterani të Luftës Nacionalçlirimtare dhe një qytetari shembullor. Në jetën dhe veprën e tij, gjeneratat gjejnë sot frymëzim për të dashur atdheun, për të qëndruar të drejtë në kohëra të vështira dhe për t’i shërbyer shoqërisë me përkushtim e ndershmëri.
Agron Minarolli mbetet një gur i çmuar në themelet e kujtesës historike të Pogradecit, një figurë që i flet brezave jo vetëm me të kaluarën e tij, por edhe me mesazhin e përhershëm: se dashuria për atdheun është pasuria më e madhe që njeriu mund t’i lërë trashëgim vendit dhe familjes së tij.
