Argëzon Sulejmani: DASHURIA RRI DOBËT ME DOBËSITË
U mbush një shportë me germa
Me gjetjet më të bukura për
Shpirtin tënd
Për dhimbjen tonë
Dhimbja është mësimi i parë i dashurisë
Me një shtypje tastiere
U fshi gjithçka
Si mesazhet e çastit në
Avullimën e qelqeve
Ti i meriton të gjitha ato skalitje
Të përzgjedhura si Lulet e Bodlerit
Ti e meriton plotësisht
Zhbërjen e tyre po ashtu
Fjalët më të bukura për dashurinë
Janë stërshkruar sa e sa herë
Por po kaq herë janë zhubravitur
Sepse
Dashuria rri dobët me dobësitë
Si një flluskë sapuni në eter
Dashuria paloset në xhepin e arnuar
Të një korrieri hutaq pse jo pijanec
Që ngatërron edhe adresën e vet të banimit
Vetë dashuria është dehje
Vetë dashuria është adresë ballkanike pa numër
Çuditërisht
Dera e banesës sime u rrah tri herë
Postieri më solli një zarf
Të kuq si trëndafilat
Ku shkruan se kam vetëm 24 orë kohë
Të shlyejë detyrimet ndaj korporatës energjetike
Ankthi më godet si shi pranveror
Ndërkohë përflitet për një dimër siberik
Kohë
Më duhet pak më shumë kohë
Nuk e di nëse do të mund t’ia dal të zhbëj
Gjithçka
Kam shkruar për dashurinë
Kam shkruar për ty
Për vetëm njëzet e katër orë.
