Cikël poetik nga Argjiro Ukimeri
Andrra e jetës
Oh jetë e shejt e pa jetueme
Ujvarë gëzimi qi bjen mbi mue
N’heshtjen teme plot me mall
Sa herë për ty mue m’ze mërzia
E m’shtrëngon malli i shkretë
I dalldis hallet n’motmote t’mia
Mes parrizi veç ty t’kërkoi
Edhe n’Ferr ku m’djeg ky zjarr
Parajsë e imja qi n’ty jetoi
Rrahjet e zemrës porsi sahati
Ty t’shikoj kur çel havaja
Sikur dy lule qi ka dynjaja
N’ZA
N’krahrorin tand unë tuj pushue
N’ftyrën tande unë gjej qetësi
Aty ku dhimbje ka pushue
Kush t’tha moj qi nuk të due
N’buzt e tua ku ndjej freski
Zemrën tande me banue
Ujdhesë g’zimi qi m’ban me rrnue
Qi m’frymëzon çdo gja n’hava
Erëmirë ti rrno me mue
Frymëmarrja jote porsi floriri
Qi tret çdo gja nëpër dynja
Njashtu si unë porsi qiriri
Ti qi jetën mu ma ke trazue
Dashninë tonë na tuj kërkue
Harrnuem fort n’degë t’jetës
N’MOTMOTE
N’ty andrroj kur m’çel sabahi
Edhe akshami kur t’maroi
Edhe n’idhnim edhe kur gëzoj
T’ledhatoj ambël pa pikë mëshire
Me plot epshe e me plot hire
Gjersa klithma t’gjej qetësi
T’pres me ardh n’amshime t’mia
T’pres ty me m’ba derman
Përtej andrrave qi ka dashnia
Tuj shetitun n’kopsht t’jetnisë
Pa ty s’e di a m’zë akshami
N’lule t’bukura t’dashunisë.
Qysh prej dritës qi ka ndriçue
Edhe hana qi ka dal n’qiell
Dynjanë teme e ka krijue
N’ty menoi kur çel sabahi
N’ty kërkoi shnet e jetë
Përtej etjes sē pashueme
Pres me shekuj e pres me ditë
Tuj shetitun n’muej e n’vjet
N’skaj t’dynjasë kam me t’kërkue
