Menda Vreto: MOS E SHISNI SHQIPËRINË!
Mos e shisni Shqipërinë! Të parët tanë derdhën gjak për këtë tokë të shtrenjtë. Ata luftuan brez pas brezi për ta mbrojtur, për ta lënë të lirë dhe për t’ua trashëguar fëmijëve të tyre. Çdo pëllëmbë e kësaj toke mban sakrifica, histori, krenari dhe gjakun e atyre që ranë për flamurin kuqezi.
Shqipëria ka vetëm 28,748 kilometra katrorë. Është një vend i vogël në hartën e botës, por një pasuri e madhe për kombin shqiptar. Ka male madhështore, dete të mrekullueshme, pyje, lumenj, liqene, fusha pjellore dhe një natyrë që shumë vende do ta kishin zili. Zoti e ka bekuar Shqipërinë me gjithçka që i duhet një populli për të jetuar me dinjitet.
Atëherë pse shqiptarët largohen? Pse familjet ndahen? Pse prindërit përcjellin fëmijët nëpër aeroporte me lot në sy? Pse fshatrat po zbrazen dhe qytetet po mbushen me njerëz që kërkojnë një mundësi për të jetuar?
Buka është këtu. Toka është këtu. Pasuria është këtu.
Nuk na mungojnë burimet. Nuk na mungon toka. Nuk na mungon deti apo mali. Na mungon menaxhimi i drejtë, mbështetja për qytetarin dhe dashuria për vendin.
Askush nuk është kundër zhvillimit. Askush nuk është kundër investimeve apo turizmit. Por Shqipëria nuk duhet të zhvillohet duke humbur kontrollin mbi pasuritë e saj. Shqipëria nuk duhet t’u shitet të huajve kur ka shqiptarë që duan të investojnë në vendin e tyre.
Jepuni mundësi shqiptarëve të ndërtojnë hotele, restorante, bujtina, agroturizëm dhe biznese turistike. Jepuni mundësi të rinjve shqiptarë të hapin sipërmarrjet e tyre. Jepuni mundësi familjeve shqiptare të jetojnë nga turizmi dhe nga pasuritë e vendit të tyre.
Paratë që fitohen nga turizmi duhet të mbeten sa më shumë në Shqipëri dhe në duart e shqiptarëve. Nuk është e drejtë që shqiptari të largohet për një copë bukë, ndërsa pasuritë e Shqipërisë t’i gëzojnë të tjerët.
Mos i mbuloni plazhet me beton. Mos e shkatërroni natyrën për fitime afatshkurtra. Deti, malet, pyjet, lumenjtë dhe liqenet janë pasuria më e madhe që kemi. Nëse i humbasim, nuk do t’i rikthejmë më.
Sot po shohim me dhimbje se si shqiptari po largohet nga shqiptari. Vëllai po ngrihet kundër vëllait. Njerëzit po shahen, po përçahen dhe po humbasin respektin për njëri-tjetrin. Po krijohen grupe dhe ndasi që nuk i shërbejnë askujt.
Një komb nuk bëhet i fortë duke u përçarë. Një komb bëhet i fortë kur bashkohet rreth interesit të përbashkët.
Shqiptari nuk duhet ta shohë shqiptarin si armik. Armiku më i madh është varfëria, padrejtësia, korrupsioni dhe largimi i të rinjve nga vendi.
Shikoni sa shumë fermerë kemi. Sa shumë bujq kemi. Sa shumë njerëz punëtorë kemi. Ndihmojini të shesin prodhimet e tyre. Ndihmojini të jetojnë me djersën e ballit në vendin e tyre. Mos i lini të falimentojnë ndërsa tregu mbushet me mallra të huaja.
Shqipëria mund të ushqejë veten. Shqipëria mund të zhvillojë turizmin. Shqipëria mund të krijojë vende pune. Shqipëria mund t’u japë shpresë të rinjve të saj.
Por kjo kërkon vullnet, drejtësi dhe vizion.
Dëshmorët nuk dhanë jetën që shqiptarët të bëheshin të huaj në vendin e tyre. Ata nuk luftuan që një ditë shqiptari të mos mund të përballojë të jetojë në tokën e vet. Ata luftuan që Shqipëria të ishte e lirë, e drejtë dhe e shqiptarëve.
Mos e shisni Shqipërinë. Mos e humbni atë që nuk mund të blihet më. Ruajeni këtë vend si amanetin më të shenjtë që kemi.
Sepse Shqipëria nuk është pronë e një qeverie, e një partie apo e një grupi njerëzish. Shqipëria është e të gjithë shqiptarëve, e atyre që jetojnë sot dhe e atyre që do të vijnë nesër.
Shqipëria është e vogël në sipërfaqe, por e madhe në histori, në sakrifica dhe në zemrën e çdo shqiptari.
Le ta mbrojmë. Le ta zhvillojmë. Le ta duam.
Sepse Shqipëria nuk është për shitje.
Shqipëria është amanet.
