Në skenën e tensionuar politike, heshtja e udhëheqësve shpesh peshon më rëndë se deklaratat e tyre publike
Ismet Hajrullahu
Ndërprerja e papritur e seancës konstituive të legjislaturës së njëmbëdhjetë të Kuvendit, me kërkesë të drejtpërdrejtë të liderit të Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurti, ka krijuar një ngërç të ri institucional. Ndërsa vendi po lëviz drejt një shkeljeje të rëndë kushtetuese, kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Lumir Abdixhiku, ka zgjedhur të mbajë një qëndrim pasiv. Kanë kaluar më shumë se njëzet e katër orë nga bllokimi i punimeve të Kuvendit dhe udhëheqësi i LDK-së mbetet lideri i vetëm politik në vend që nuk ka thënë asnjë fjalë për veprimet e partisë në pushtet. Ky refuzim për të komunikuar vjen në një moment kritik, kur afati ligjor dhe kushtetues për konstituimin e plotë të institucioneve po skadon përpara qytetarëve.
Kjo mbyllje totale ndaj mediave dhe qytetarëve tregon për një pozicion të vështirë taktik të Lidhjes Demokratike të Kosovës. Abdixhiku është personi që e futi këtë subjekt politik në negociata direkte me Albin Kurtin për formimin e qeverisë dhe institucioneve të reja të vendit. Megjithatë, pas dështimit në sallën e Kuvendit, ai refuzoi t’u përgjigjej pyetjeve të gazetarëve në hollet e parlamentit dhe ka heshtur edhe në profilin e tij zyrtar në rrjetin social Facebook. Ajo që e bën edhe më të pashpjegueshme këtë qëndrim është fakti se lideri i Lëvizjes Vetëvendosje ia hodhi fajin LDK-së për bllokimin e procesit. Mosreagimi i Abdixhikut ndaj këtyre akuzave të drejtpërdrejta politike ngre dyshime mbi ecurinë dhe natyrën e vërtetë të marrëveshjes që po tentohet të arrihet në prapaskenë.
Në mënyrë pothuajse identike ka vepruar edhe deputetja Vjosa Osmani, e cila ka qenë pjesëmarrëse e afërt e Abdixhikut në të gjitha takimet negociuese me Albin Kurtin. Ashtu si kryetari i partisë së saj, edhe Osmani ka zgjedhur të shmangë komentimin e zhvillimeve të fundit në Kuvend. Ndonëse ajo shkroi një status në profilin e saj zyrtar në Facebook për të shënuar rikthimin në parlament pas disa ditësh, ajo nuk e përmendi me asnjë fjalë ndërprerjen e seancës konstituive. Në shkrimin e saj, Osmani u mjaftua me citimin e deklaratave të përgjithshme për tempullin e demokracisë dhe të qytetarëve, rëndësinë e betimit dhe zotimin për t’i shërbyer Kosovës me përkushtim. Ky diskurs shërben si një përpjekje për të zhvendosur vëmendjen nga paaftësia e udhëheqjes për të menaxhuar këtë krizë kushtetuese.
Ndryshe nga kjo qasje pasive, Partia Demokratike e Kosovës (PDK) dhe Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës (AAK) zgjodhën një konfrontim të hapur me partinë në pushtet. PDK lëshoi një komunikatë zyrtare ku deklaroi se shtyrja e punimeve përbën një shkelje të pastër të Aktgjykimit të Gjykatës Kushtetuese dhe akuzoi Kurtin se ka vendosur interesat partiake mbi ligjin. Udhëheqja e këtij subjekti, e prirë nga Bedri Hamza, refuzoi publikisht një ofertë zyrtare të shkruar nga Albin Kurti, i cili i ofronte PDK-së postin e Kryetarit të Kuvendit përmes një rokade me nënkryetarin, në këmbim që deputetët e saj të qëndronin në sallë për të siguruar kuorumin në zgjedhjen e presidentit të ri. Hamza e refuzoi këtë ofertë, duke deklaruar se PDK do të qëndrojë në opozitë dhe nuk merr pjesë në lojëra politike. Deputetët e PDK-së madje u mblodhën në Kuvend para mesnatës të së premtes për të kërkuar vazhdimin e seancës brenda afatit kushtetues, por gjetën dyert e mbyllura të sallës plenare.
Në të njëjtën linjë radikale, reagimi i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës (AAK) kaloi në tensione fizike brenda parlamentit. Gjatë rinisjes së punimeve të shtunën, deputetja e AAK-së, Time Kadriaj, gjuajti me vezë në drejtim të Albin Kurtit teksa ky po merrte fjalën për të kërkuar sërish kohë shtesë për bisedime. Ky aksion shkaktoi përleshje fizike dhe gjuajtje me shishe uji mes deputetëve të opozitës dhe atyre të mazhorancës, gjë që detyroi kryesuesit ta ndërpriste sërish seancën. Lideri i AAK-së, Ramush Haradinaj, e mbrojti publikisht këtë veprim si një reagim ndaj shkeljes së ligjit bazë të shtetit.
Në fund, ky kontrast i thellë mes heshtjes së udhëheqësve të LDK-së dhe aksioneve të dy partive të tjera opozitare zbulon një krizë të llogaridhënies. Kur partia në pushtet ndërmerr veprime të paparashikueshme që cenojnë stabilitetin ligjor të shtetit, opozita ka për detyrë të ofrojë qartësi dhe të mbrojë rendin kushtetues. Pasojat e këtij bllokimi janë të rënda, pasi dështimi i konstituimit të Kuvendit brenda afatit të rregullt 30-ditor sjell një bllokadë zinxhir të institucioneve, duke paralizuar legjislaturën e 11-të dhe duke rrezikuar të çojë vendin në zgjedhje të reja të jashtëzakonshme. Duke refuzuar të deklarohen zyrtarisht dhe duke heshtur përballë fajësimeve publike të Albin Kurtit, udhëheqësit e LDK-së po dëshmojnë se interesat e ngushta të negociatave për poste peshojnë më shumë se transparenca. Kosova ndodhet zyrtarisht në prag të një shkeljeje të rëndë ligjore dhe antikushtetuese; kjo heshtje politike mund të interpretohet si një miratim i heshtur i skenarit të Vetëvendosjes.
