Cikël poetik shqip-italisht nga Mimoza Pulaj

 

 

NJERËZIT

 

Shpesh njerëzit bëhen pasqyra. Të gabuara.

Sepse mendojnë, thurin

për të pasqyruar…

Brenda vetes qëndron: e drejta.

Tregon dhe të padukshmen.

Kurrë duke u menduar.

 

LA GENTE

 

Spesso le persone diventano specchi. Sbagliati.

Perche pensano, intrecciano

per riflettere…

Dentro te stesso sta: il giusto.

Mostra anche l’invisibile.

Mai pensando.

 

——————————-

 

VËLLAÇKOS

(Gjatë një fluturimi për Tiranë)

 

Nga vetja larguar

Sytë, veshët dhe mendimet e mia.

E mbi bisqe të kaltra, re të përkryera

ne të dy rrimë. Të pafajshëm. Si dikur.

Në të njëjtën dhomë,

në kilometra largësi.

Si pjesë të një trupi.

Ti, sy  i kaltër: kështjella ime.

Unë, dorë ledhatuese: gjak kërthize.

 

 

FRATELLINO

(Durante un volo per Tirana)

 

Rimossi da me stessa

gli occhi, le orecchie e i miei pensieri.

E su germogli azzurri, nuvole perfette

rimaniamo entrambi. Innocenti.Come una volta.

Nella stessa stanza,

a chilometri di distanza.

Come parti di un solo corpo.

Tu occhio azzurro: mio castello.

Io sangue di ombelico: mano carezzevole.

—————————–

 

PASIONI

 

Përrua mali. Shenjë i bën

avujve të një reje. Varur në qiell.

Të zbresin për të kënduar. Bashkërisht.

Një këngë të gjatë, të gëzuar shkumore:

buzëqeshje lulesh dëbore.

Sa i ëmbël, i freskët ky zë

në duart e një zane!

I zemruar kumbon

në përplasje me gurë e drurë:

mbrapsht nuk kthehem! Kurrë!

 

LA PASSIONE

 

Torrente di montagna. Fa un segno

ai vapori di una nuvola. Nel cielo sospesa.

Che scendano per cantare. Insieme.

Una lunga canzone, allegra, schiumosa:

sorriso di fiori di neve radiosa.

Come dolce e fresca questa voce

nelle mani di una fata!

Arrabbiata risuona

contro pietre e legno:

mai tornerò! Indietro.

—————————–

 

RITMI IM

 

Nëse pajtohet me kohën

thirrja e tij: lulëzim. Në veshë. Në zemër.

Ç’gumëzhitje! Gjeometri hapash. Rock.

 

IL NUOVO RITMO

 

Riconciliato con il tempo

la sua chiamata: fioritura. Nell’orecchio, nel cuore.

Che ronzio! Geometria dei passi! Rock.

—————————

 

PRANË TEJE

 

Nuk e shkund trupin

të më bien

kokrrat e kalbura.

Poshtë kurorës nuk mbrohet.

Në rrënjë nuk arratiset. Fjala.

E as me shtegtarin e fundit: buzëqeshja.

 

ACCANTO A TE

 

Non scuoto il mio corpo

per far cadere

i frutti marci.

Non è protetta sotto la corona.

Alla radice non sfugge. La parola.

E nemmeno con l’ultimo migrante: il sorriso.

—————————–

 

VJESHTË

 

Vjeshtë: mënyrë për të jetuar.

Me shi, mjegull mbështjellë. Apo diell. Dehur.

Në fugë ngjyre e copëtuar. Psherëtimë.

Gji që pret

një buzëqeshje të humbur.

Për ta ribërë.

Në thellësi të shpirtit. Si toka.

Nënë që pëshpërit duke u dridhur:

qetësi bir! Dimri po afrohet!

 

AUTUNNO

 

Autunno: modo di vivere.

Con pioggia, nebbia avvolto. O sole. Ubriaco.

In fuga colore frantumato. Sospiro.

Il senno che aspetta

un sorriso perduto.

Per rifarlo.

Nel profondo dell ‘anima. Come la terra.

Madre che sussurra tremando:

silenzio figlio! L’inverno si sta avvicinando!