Pastor Burns në Kosovë: Paqe e rreme, njëanshmëri e vërtetë
Ismet Hajrullahu
Pastor Burns erdhi në Kosovë me fjalë për paqe, por u largua duke lënë pas një mesazh të njëanshëm. Vizita e tij nuk ishte pjesë e dialogut ndërfetar, por një demonstrim i hapur i diplomacisë selektive, që injoroi shumicën e popullsisë dhe dëmtoi imazhin e tolerancës fetare, për të cilën Kosova krenohet.
Vizita e Pastor Mark Burns në Kosovë, më 5–6 korrik 2026, u prezantua si një mision shpirtëror, por në fakt u shndërrua në një demonstrim të diplomacisë selektive. Burns, këshilltar shpirtëror i Presidentit amerikan Donald Trump, erdhi i shoqëruar nga Patriarku Porfirije dhe vizitoi vetëm manastiret serbe: Patriarkanën e Pejës, Manastirin e Deçanit dhe Manastirin e Graçanicës. Ky itinerar i ngushtë e kufizoi vizitën në një narrativë të vetme, duke injoruar shumicën e popullsisë së Kosovës dhe komunitetet e tjera fetare.
Burns deklaroi se erdhi për të dëgjuar të gjithë, por veprimet e tij e mohuan këtë. Ai nuk u takua me Myftiun e Kosovës, as me Ipeshkvin katolik, as me përfaqësues të komuniteteve protestante e ortodokse shqiptare. Në vend që të dërgonte një mesazh gjithëpërfshirës paqeje, vizita e tij u pa haptazi si mbështetje e një narrative të caktuar, duke përjashtuar shumicën myslimane, katolike dhe ortodokse shqiptare në Kosovë.
Kosova krenohet me tolerancën fetare, një nga pikat më të forta të imazhit të saj ndërkombëtar. Xhami, kisha dhe manastire bashkëjetojnë, Kushtetuta garanton lirinë fetare pa diskriminim dhe, pas luftës, nuk ka pasur konflikte fetare. Pikërisht për këtë arsye, një vizitë e njëanshme si ajo e Burns dëmton këtë imazh dhe rrezikon të forcojë stereotipe të rreme.
Në kontrast, Papa Françesku, kur viziton vende të ndryshme, takon sistematikisht të gjitha bashkësitë fetare – myslimanë, ortodoksë, katolikë, hebrenj – duke dërguar mesazh paqeje dhe respekti reciprok. Burns, megjithëse pretendoi se erdhi për të dëgjuar të gjithë, u kufizua në një agjendë të ngushtë që i shërben vetëm një komuniteti.
Kosova nuk ka nevojë për vizita që thellojnë ndarjet. Ajo ka nevojë për miq ndërkombëtarë që e respektojnë realitetin e saj multikonfesional dhe që e forcojnë imazhin e saj si vend i dialogut dhe tolerancës. Vizita e Burns e bëri të qartë se nuk ishte diplomaci shpirtërore, por diplomaci e njëanshme. Dhe kjo është një humbje jo vetëm për Kosovën, por edhe për vetë mesazhin e paqes që ai pretendoi të sillte.
