Avdush Canaj: Dhoma ime
Dhoma ime
ka dritare që shohin gjithçka
e më tregojnë mua.
Aty lulëzojnë fjalët
rriten këngët
lapsat bëhen zogj.
Në rafte ka diej shkronjash
në tavolinën lulore
ulën dallëndyshet
edhe fluturat
lexojnë në vargje
rrahjet e zemrës sime.
Tërë një qiell i çuditshëm
është brenda.
Nëpër degë strofash
lulëzon muzika
dhe fluturon kah zemra
e secilit fëmijë.
Në jastëkun me rima
vë kokën
në çast bëhem i madh
me pranverën time.
Gjilan, 24 korrik 2026.
