Ferdinand Laholli: FLAMURI NUK ULET
(Poezi shqip-gjermanisht)
Flamuri valëvitet mbi shesh,
por era sot nuk vjen nga malet.
Ajo vjen nga mushkëritë e një populli
që merr frymë me vështirësi
nën hijen e një pushteti fodull.
E kuqja e Flamurit nuk është bojë,
është kujtesë që s’pranon të vdesë,
plagë e lashtë
që refuzon të bëhet dekor
në ballkonet e atyre
që e shesin atdheun metër pas metri.
Dhe Flamuri nuk ulet,
edhe pse drejt tij dërgohen mercenarë.
Pushtetarët mund të arrijnë të zënë rrugët,
por kurrë lartësinë
që një popull i bashkuar mban brenda vetes.
DIE FLAGGE SENKT SICH NICHT
Die Flagge weht über dem Platz,
doch der Wind kommt heute nicht aus den Bergen.
Er kommt aus den Lungen eines Volkes,
das schwer atmet
im Schatten einer hochmütigen Macht.
Das Rot der Flagge ist keine Farbe,
sondern eine Erinnerung, die nicht sterben will,
eine uralte Wunde,
die sich weigert, zum Schmuck zu werden
auf den Balkonen jener,
die die Heimat Meter für Meter verkaufen.
Und die Flagge senkt sich nicht,
auch wenn man Söldner gegen sie schickt.
Die Machthaber mögen die Straßen besetzen,
doch niemals werden sie jene Höhe erreichen,
die ein geeintes Volk in sich trägt.
© Laholli
