Ruzhdi Gole: Kallëzime
Kallëzojmë shiun se ra
shpejt i dyshimtë,
kallëzojmë fluturën
se sa hap e mbyll sytë u shfaq,
spiunojmë pallatin që
rrjedh vrer nga ullukët e përhimtë,
spiunojmë shegën plot shëndet
që na doli e thartë,
*
kallëzojmë qenin që leh kotnasikoti
i shkel syrin hajdutit dhe ia mbath’ me të katra,
kallëzojmë peshoren
që i gënjen të mugëtit, të dobëtit
termometrin që sot
na përvëlon grackash,
*
spiunojmë
pëllëmbën e përvëluar të mjedisit
dhe i rrijmë anash sikur veç ne
jemi bashkëkombas të zgjuar,
gajasemi me endacakun
e gropës thellë sfinksit
veten tonë qëlluar.
*
Sfinki na qëllon
me kamxhikë të padukshëm,
ne pa faj jemi, të gjithë me pak faj?
Na rrahin, pështyjnë ne qeshim
të urtë… paskëtaj!
*
Andrralla e rrecka të pluhurit
rreth kokës
koka ku e gjeti gojën së fundmi?
Veliera natën vrapoi tej florës
dhe tej mokrës
dikush e kallëzoi…
*
Kush… kryespiuni?!
