Ergys Allushi: In memoriam, Sulejman Delvina
Në Vlorën e viteve ’30, një nga figurat më të njohura të kohës jetonte larg zhurmës së politikës.
Ishte Sulejman Delvina, burri që kishte drejtuar qeverinë shqiptare në një nga periudhat më të vështira të historisë sonë.
Ai i përkiste një brezi idealistësh që besonin se Shqipëria mund të ngrihej mbi dijen, diplomacinë dhe sakrificën. Por vitet e vrullshme politike, përplasjet, zhgënjimet dhe trazirat e një vendi ende të brishtë lanë gjurmët e tyre.
Pas largimit nga jeta publike, ai u tërhoq gjithnjë e më shumë.
Në Vlorë, ku kaloi vitet e fundit të jetës, kujtimi i tij lidhej me një njeri të heshtur, të lodhur nga barra e kohës dhe nga sëmundja mendore që e kishte prekur.
Por rreth fundit të tij mbeti një mister që ka ushqyer ndër vite rrëfime të ndryshme.
Disa kanë treguar se ai u shtrua në një institucion psikiatrik dhe se aty kaloi ditët e fundit të jetës.
Të tjerë e kanë kundërshtuar këtë version, duke thënë se ai thjesht u izolua për shkak të gjendjes së rënduar shëndetësore dhe vdiq në Vlorë, larg syve të publikut.
Dokumentet historike nuk japin një përgjigje përfundimtare për këtë pjesë të jetës së tij.
Ajo që mbetet e sigurt është dhimbja e një figure të madhe politike që, pasi kishte shërbyer vendin në ditët më të vështira, përfundoi në heshtjen e viteve të fundit të jetës së tij.
Në kujtesën e Vlorës, ai mbetet një emër i lidhur me një epokë të madhe, Luftën Çlirimtare Kombëtare 1920, por edhe me një histori njerëzore të dhimbshme, ku lavdia publike dhe vuajtja private ecën shpesh krah për krah.
Ai vdiq më 1 gusht 1933.
