Kujtesa na bën të jemi këta që jemi
Gur themeli i të gjitha veprimtarive intelektuale, kujtesa na jep ndjenjën e identitetit dhe të veçantisë sonë. Por mënyra se si kujtimet tona fiksohen në tru mbetet ende objekt studimi. Megjithatë, shkenca ka zbuluar se të harrosh është po aq e rëndësishme sa të kujtosh: harresa na lejon të filtrojmë informacionin sipas rëndësisë, duke ruajtur atë që është vërtet thelbësore.
Jill Price, një grua 53-vjeçare nga Kalifornia, nuk harron asnjë detaj të së kaluarës së saj. E pajisur me një kujtesë të jashtëzakonshme, ajo nuk arrin të ndalojë rrjedhën e pandërprerë të kujtimeve: nga çdo ditë e jetës së saj kujton edhe ngjarjet më të vogla, përfshirë ato të pakëndshmet.
Mjekët që e kanë nënshtruar ndaj testeve neurologjike dhe psikologjike nuk kanë arritur të përcaktojnë shkakun fiziologjik të kësaj gjendjeje, megjithëse rezonanca magnetike e trurit të saj ka zbuluar praninë e dy zonave cerebrale më të zhvilluara se normalja: hipokampusit dhe një pjese të lobit temporal.
Megjithatë, sindroma e “kujtesës së mbingarkuar”, siç e quajnë specialistët përvojën e lodhshme të Jill-it, mbetet ende larg të kuptuarit të plotë. Madje, kur i kërkohet të mësojë diçka përmendësh, Jill nuk ia del me lehtësi. Edhe në shkollë, në fakt, nuk shquhej për rezultate të mira.
