Irma Kurti: Lulëkuqja
Këtë lulëkuqe nuk ta mbolla unë baba
në banesën tënde të fundit, asnjë dorë
njerëzore nuk do të mundej ta mbillte
kurrë kaq bukur…
*
Këtë lulëkuqe nuk ta mbolla unë baba,
di vetëm që ty të pëlqente aq shumë,
përpara saj kam mbetur e mrekulluar
dhe e heshtur unë.
*
Ndoshta ajo pranverë që ti e adhuroje,
natyra që tani të ka bërë pjesë të saj,
e çeli lulëkuqen, që përmes petaleve
të flasim bashkë…
_______________________________________________________
Irma Kurti: IL PAPAVERO
Questo papavero non te l’ho piantato
io nella tua ultima dimora, caro Papà,
nessuna mano l’avrebbe seminato così
bene vicino a questi fili sottili d’erba.
*
Questo papavero non l’ho piantato io,
so soltanto che ti piaceva tanto nella
vita. Ora sono rimasta in silenzio di
fronte a esso, pensosa, un po’ allibita.
*
Può darsi la primavera che tu adoravi,
la natura, che ti ha reso ora parte di sé,
l’hanno fatto germogliare per parlare,
attraverso i suoi petali fragili, insieme.
