Lula i Brazilit fiton mandatin e katërt si president, kursant në shkollën e partisë në Laprakë
Saimir Kadiu
Nga punëtoria e metalurgjisë në majat e pushtetit brazilian
Luiz Inácio Lula da Silva mbush neser 81 vjeç… dhe do te festoje ditëlindjen me fitoren presidenciale… E katërta…
Ka lindur më 27 tetor 1945, në një familje të varfër në verilindje të Brazilit, ai njohu që herët vështirësitë e jetës, punën fizike dhe pasigurinë ekonomike. Përpara se të bëhej një nga figurat më të njohura të politikës botërore, Lula ishte punëtor metalurgjik dhe drejtues sindikalist. Universiteti i tij i parë ishte jeta; auditorët, fabrikat; dhe tribuna e tij e parë, grevat e punëtorëve.
Në vitin 1980, së bashku me sindikalistë dhe intelektualë të majtë, ai themeloi Partinë e Punëtorëve “Partido dos Trabalhadores”, të njohur si PT. Ishte një periudhë kur Brazili përpiqej të dilte nga diktatura ushtarake dhe kërkonte një rend të ri politik. Lula u bë zëri i miliona njerëzve që dëshironin jo vetëm të drejtën për të votuar, por edhe një jetë më dinjitoze.
Rruga drejt presidencës nuk ishte e shkurtër. Ai humbi tri gara presidenciale, më 1989, 1994 dhe 1998, përpara se të fitonte zgjedhjet e vitit 2002. Më 1 janar 2003, ish-punëtori i fabrikës u ul në karrigen më të lartë të Republikës Federative të Brazilit. U rizgjodh më 2006 dhe qëndroi në pushtet deri në vitin 2011. Pas një periudhe të gjatë larg presidencës, u rikthye në vitin 2023, duke dëshmuar se në politikë humbja nuk është gjithmonë fjala e fundit.
Gjatë dy mandateve të para, programet sociale, veçanërisht ato që synonin luftën kundër urisë dhe varfërisë, u bënë pjesë qendrore e trashëgimisë së tij. Brazili fitoi peshë në diplomacinë ndërkombëtare, ndërsa Lula u shndërrua në një nga përfaqësuesit më të spikatur të së majtës latino-amerikane. Megjithatë, trashëgimia e tij nuk është pa kundërshti: akuzat për korrupsion, polarizimi politik dhe betejat institucionale e kanë shoqëruar gjatë karrierës. Historia e tij nuk mund të shkruhet vetëm me ngjyrat e triumfit, por as vetëm me hijet e polemikave.
Në jetën e tij personale, një kapitull i ri nisi me martesën, në vitin 2022, me Rosângela da Silva, e njohur si Janja, e cila u bë Zonja e Parë e Brazilit. Ajo është bashkëshortja e tretë e Lulës dhe një figurë e pranishme në jetën publike të presidentit.
Por për lexuesin shqiptar, emri i Lulës ngjall edhe një kuriozitet historik: lidhjen me Tiranën dhe Shkollën e Partisë “V. I. Lenin“.
Në vitet e Luftës së Ftohtë, Shqipëria e Enver Hoxhës u përpoq të krijonte lidhje ideologjike me lëvizje dhe udhëheqës revolucionarë në vende të ndryshme të botës.
Në këtë kontekst përmenden shpesh emra si Thomas Sankara, President i Burkina Fasos, Bongo i Gabonit dhe Laurent-Désiré Kabila i Kongos, të cilët kanë qenë kursantë të kësaj shkolle.
Shkollës së Partisë V. I. Lenin duhet t‘i atribojmë një “ÇMIM NOBEL” për shkollimin e 4 liderëve botërore…
Sot, Lula përfaqëson një paradoks të politikës moderne: njeriun që u ngrit në emër të punëtorëve dhe që, pasi provoi humbjen, polemikat dhe rikthimin, u bë një figurë qendrore e pushtetit. Përkrahësit e shohin si simbol të mundësive që demokracia u jep shtresave të varfra; kundërshtarët e gjykojnë për politikat dhe kontradiktat e tij.
“Mbreti Lula” është, pra, një titull metaforik. Në një republikë, askush nuk trashëgon kurorë. Por disa politikanë arrijnë të ndërtojnë një pushtet personal aq të fortë, saqë rikthimi i tyre ngjan me një restaurim mbretëror.
Dhe Lula, djali i varfër nga Pernambuco, punëtori metalurgjik dhe udhëheqësi sindikalist, mbetet një nga shembujt më të jashtëzakonshëm të kësaj ngjitjeje: nga skaji i shoqërisë drejt qendrës së pushtetit, në një udhëtim ku historia, ideologjia, ambicia dhe vullneti popullor janë ndërthurur në mënyrë të pandashme.
