Menda Vreto: Kur diçka fillon të ketë kuptim
Ndonjëherë ndodh të jetosh ditë që duken të gjitha njësoj. Nuk është se ndodh ndonjë gjë e veçantë, por thjesht mungon diçka që i jep peshë asaj që bën. Zgjohesh, bën gjërat e tua, flet me njerëzit, por brenda mbetet një lloj boshllëku i vështirë për t’u shpjeguar.
Pastaj ndodh diçka e vogël. Ndoshta vëren diçka që më parë e injoroje. Ose ndryshon mendim për dikë. Ose thjesht fillon t’i japësh rëndësi diçkaje që më parë të dukej e panevojshme. Dhe nuk është një ndryshim i zhurmshëm, nuk e vëren menjëherë. Por dalëngadalë kupton se po i sheh të njëjtat gjëra ndryshe.
Aty lindin vlerat. Jo si ide të mëdha apo fjali të rëndësishme, por si gjëra që fillon t’i ndjesh të vërteta. Dhe kur diçka bëhet vërtet e rëndësishme për ty, ndryshon edhe mënyra si jeton gjithçka tjetër. Edhe gjërat e zakonshme bëhen pak më të plota.
Në të njëjtën mënyrë, kur humbet diçka në të cilën besoje, nuk është thjesht zhgënjim. Është sikur bota bëhet pak më e ftohtë. Asgjë nuk shembet, por ndryshon drita me të cilën i sheh gjërat.
Ndoshta kjo është rritja: të mos mbetesh i njëjtë me atë që mendon, por të ndryshosh bashkë me atë që zbulon se ka rëndësi. Disa gjëra ndizen brenda nesh, disa shuhen, dhe pa e kuptuar ndryshojmë edhe vetë.
Dhe në fund ndoshta thelbi është i thjeshtë: nuk duhen të gjitha përgjigjet apo një jetë perfekte. Mjafton të mos humbasësh plotësisht atë që të bën të ndjesh se diçka ka vlerë.
Sepse për sa kohë brenda teje mbetet edhe vetëm një gjë që e ndjen të vërtetë, nuk po kalon thjesht kohën. Po e jeton vërtet jetën.
