Bledar Koçi: ERËMIM

Ç’aromë..

Ç’aromë atyre mureve!

Erëmojnë myshqet gurëve..

Erëmon portë e drunjtë.

Erëmojnë duart e nanasë mbi perde, perondave mbetur..

Erëmon dhe baltë e trëndafilit të vdekur.

( Ah, trëndafili.. që më ndiqte avllisë e gajasej me mua )

Erëmon tmerrësisht dhe një mën gjysmë i prerë dimrash i mardhur.

Dhe kashtë e kasolles me thupra bri hënës varur.

Ç’aromë..

Ç’aromë atje!

Dhe unë erëmoj…

Në çapa fëmije,

Mes tyre përmallur.