Hija e komunistit -Prozë poetike nga Erik E. Kaceli
Pashë hijen e dikujt
ulur në metronë e linjës
Dukej fort i zemëruar me mua…
Më sheh, ashpër! Më pyet me zë të egër:
“Beson në Zot”?
Syzmadhuar nga frika përgjigjem:
“Jam më i pafajshëm se aq!
-nuk jam komunist”!
Plaku, lëshon shishen e vodkës në çemento
Me zë të fortë, bërtet fort:
“Isha komunist! Kam mbetë komunist!
Kurrë, kurrë më, nuk e lëshoj Partinë”!
Frika shëndrrohet në të qeshur,
përpara se të ngjitem në tren i thërras:
“Partia gjithmonë të ka ndaluar të bëhesh tapë!
Nuk je komunist!… Je thjeshtë i alkoolizuar”!
Itali, janar 2026.
