Edmond Kaceli: Telat e kitarës
Gjashtë tela kitare
gjashtë shpirtna,
gjashtë varrë.
Një për dy sytë
lidhi, shpoi, përgjaki,
Bani me rrjedhë notat këngë gjaku
Krejt si plagët e syve të plasun
Tjetrin tel bane hark, shigjetë
lene të shpojë zemrën
zemrën që nuk rreh më!
Qysh prej njëmijë shekujsh
Telin e katërt bane kryq
kryqëzoje me telin e pestë
Ndërto î kryq dhimbjet, ngule fort,
n’trupin tand rrënuar kujtimesh
Të gjashtin tel, të mbramin,
shtrëngoje nëpër duar,
përgjaki der’ sa t’mos mundesh
me i këndu prapë dhimbjes.
E kështu ka me plasë trupi i kitarës
Mbytun në gjakun e vet…
Itali, janar 2026.
