Albspirit

Media/News/Publishing

TEATRI, VENDI KU ZHVISHEM NGA VETJA IME, LË JETËN TIME MËNJANË DHE JETOJ NJË TJETËR BOTË…

Kiço Londo

Sfida, të marrësh tekstin e dikujt, të krijosh një shfaqje komplekse, të mishërosh mendimet dhe ndjenjat e tua me të dikujt tjetër, të jesh në fund të fundit shumë njerëzor dhe të bësh që diçka të ndodhë në skenë, është një proces që më magjeps.

Ka kaq shumë gjëra për të menduar (dhe për të mos menduar) kur krijon një shfaqje, por kur lëshon dorë dhe krijon atë tjetrën që është në mënyrë unike dhe vetvetja në të njëjtën kohë, diçka që është vërtet magjike që mund të zhvillohet dhe të rritet. Bën prova e prova, dhe papritmas, ke një shfaqje të vërtetë dhe një audiencë të vërtetë.

Një audiencë mund të jetë një gjë e çuditshme. Ata janë të paparashikueshëm dhe kanë një lloj energjie të veçantë që të mban në lëvizje. Një audiencë e gjallë ndryshon gjithçka, dhe shpesh energjia e audiencës ushqen energjinë e vetë shfaqjes. Mendoj se njerëzit e teatrit janë një lloj kaq i veçantë, dhe kjo ndodh sepse duhet të jenë të tillë.

Të dalësh përpara një publiku kërkon shumë guxim dhe përgjegjësi. Sigurisht që nuk është e lehtë. Është punë e vështirë fizikisht, emocionalisht, intelektualisht dhe gjithçka midis tyre, por e gjithë kjo punë e vështirë shpërblehet kur produkti përfundimtar mund të ndikojë në një ndryshim tek dikush dhe ta bëjë atë të mendojë, të ndiejë diçka, të frymëzohet, të çlirohet.

Jam shumë me fat që kam mundësinë të jem në teatër. Ndihem shumë me fat që bëj diçka për të cilën jam i apasionuar çdo ditë. Takoj njerëz të rinj, luftoj dhe ndihmoj me ankthin tim. Kam kaq shumë për të mësuar dhe jam jashtëzakonisht i emocionuar që do të mësoj. Përmes të gjitha ulje-ngritjeve, refuzimit, stresit, dyshimit në vetvete dhe çdo gjëje tjetër që teatri më ka ofruar, ia vlen kur je në atë skenë dhe mund ta bësh dikë të ndiejë diçka, çdo gjë, thellë. Dhe kjo është e gjitha që ka vërtet rëndësi.

Teatri është spontan, i ndjeshëm, i fuqishëm, personal dhe real dhe kaq plot jetë. Është kaq i bukur. Asgjë nuk më bën më të lumtur.

Gëzuar për shumë vite të tjera, dashurinë për Teatrin.