Mimoza Rexhvelaj: Eci me hapa fluturash

Dritarja ime është në Hënë.
Nga aty shoh botën që fle
e pastaj zgjohet prej zhurmës
së saj
si një det që kurrë s’gjen qetësi.

Qielli rrëshqet mes gishtërinjve,
hapësirat bosh i mbush me dritë.
Drita vjen si një mik i heshtur,
i kaltër
që s’ka nevojë të trokasë.

Përkul kokën ngadalë,
dua të shoh ku fshihet
ai engjull blu i ëndrrave të mia,
hije e butë në skajin e verbër të natës.

Yjet dëgjojnë psherëtimat
ndërsa frymëmarrja e botës
ngrihet në blozën e kohës
dhe tretet atje tej në errësirë.

Eci me hapa fluturash
nëpër buzën e horizontit,
atje ku s’ka shkelur askush,
atje ku fillon pafundësia…