Arben Isaraj: Jemi bijë të Zotit apo personazhe përrallash?
Që fëmijë rritemi me përralla, me heronj që luftojnë të keqen, me të mirën që shpërblehet dhe me një fund ku gjithçka gjen vendin e vet. Më vonë, kur përballemi me jetën, kuptojmë se edhe ne kemi historinë tonë, me gëzime, humbje, frikëra dhe zgjedhje.
Platoni e lidhte jetën e mirë me kërkimin e së vërtetës dhe së mirës, ndërsa Nietzsche na kujtonte se njeriu duhet të krijojë vetveten dhe kuptimin e jetës.
Por liria për të zgjedhur sjell edhe përgjegjësi morale, pasi mënyra se si sillemi me të tjerët përcakton jo vetëm kush jemi, por edhe çfarë vlere ka historia jonë.
Ndoshta jemi bijë të Zotit, të pajisur me ndërgjegje dhe aftësi për të dalluar të mirën nga e keqja, por jemi edhe personazhe të një përralle që e shkruajmë çdo ditë. Fundin nuk e dimë, por zgjedhjet janë tonat.
Prandaj sot, pyetja më e rëndësishme nuk është vetëm kush jemi, por si zgjedhim të jemi.
Sepse morali nuk qëndron te fjalët, por te veprimet me të cilat ndërtojmë veten dhe ndikojmë jetën e të tjerëve.
