Dy veprimtari parlamentare në Itali në mbështetje të Rezistencës iraniane
Më 16 korrik 2026, Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), mori pjesë në dy veprimtari të veçanta në Komisionin e të Drejtave të Njeriut të Senatit italian dhe në Dhomën e Deputetëve të Italisë. Gjatë tyre u trajtuan kriza e rëndë e të drejtave të njeriut, shtimi i ekzekutimeve dhe alternativa demokratike për të ardhmen e Iranit. Veprimtaria e parë ishte një seancë dëgjimore zyrtare në Senat, ndërsa e dyta një konferencë me titullin “Kriza iraniane: Rruga demokratike përpara”, e zhvilluar në Sallën Regina të Dhomës së Deputetëve.
Në seancën e Senatit folën senatorja Stefania Pucciarelli, presidente e Komisionit të të Drejtave të Njeriut; Maryam Rajavi; senatori Giulio Terzi, ish-ministër i Jashtëm i Italisë; senatorja Gisella Naturale dhe senatori Bartolomeo Amidei. Në konferencën e Dhomës së Deputetëve folën Maryam Rajavi; Naike Gruppioni, anëtare e Komisionit të Punëve të Jashtme; Rudy Giuliani, ish-kryetar i Bashkisë së Nju Jorkut dhe ish-prokuror federal amerikan; deputeti Fabio Rampelli; Giulio Terzi; senatori Marco Scurria dhe Patrick Kennedy, ish-anëtar i Kongresit Amerikan.
Maryam Rajavi paralajmëroi se regjimi iranian përdor ekzekutimet, torturën dhe arrestimet masive për të frikësuar shoqërinë dhe për të parandaluar kryengritjet popullore. Ajo kërkoi që marrëdhëniet politike dhe tregtare me Teheranin të kushtëzohen me ndalimin e ekzekutimeve, autorët e krimeve të ndiqen sipas parimit të juridiksionit universal, dosja e shkeljeve të të drejtave të njeriut t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB-së dhe inspektorëve ndërkombëtarë t’u lejohet hyrja në burgjet iraniane.
Rajavi paraqiti gjithashtu Planin e saj me Dhjetë Pika për krijimin e një republike demokratike dhe laike, ndarjen e fesë nga shteti, barazinë e plotë gjinore, heqjen e dënimit me vdekje dhe një Iran pa armë bërthamore.
Pucciarelli shprehu solidaritetin e Senatit me popullin dhe gratë iraniane. Terzi mbështeti fushatën “Jo ekzekutimeve” dhe e cilësoi Rezistencën iraniane si një alternativë demokratike që kundërshton edhe rikthimin e monarkisë. Naturale dhe Amidei theksuan përgjegjësinë morale të Italisë për të mbrojtur të drejtat e njeriut dhe iranianët.
Giuliani hodhi poshtë njëkohësisht regjimin e mullahëve dhe rikthimin e monarkisë, duke nënvizuar se Rezistenca e organizuar ka luftuar kundër të dyja diktaturave. Patrick Kennedy bëri thirrje për mbështetjen e Maryam Rajavit, NCRI-së dhe Njësive të Rezistencës. Ai e përfundoi fjalën e tij me deklaratën: “Unë jam iranian.”
Emëruesi i përbashkët i fjalimeve ishte kërkesa për ndalimin e ekzekutimeve dhe represionit, përfundimin e politikës së tolerimit ndaj regjimit, refuzimin e diktaturës së monarkisë dhe asaj të mullahëve, si dhe mbështetjen e Rezistencës së organizuar për krijimin e një republike demokratike dhe laike në Iran.
https://www.facebook.com/reel/2309908099811277
