Amarda Ekmeçiu: Diçka shndërriste prej diellit
Diçka shndërriste prej diellit
Metal i hollë ngjyrë floriri,
krijoi një flutur mbi të.
E ngula mirë në flokët e dëndur
Dhe vështrimi mbeti varur mbi jakat e këmishës ngjyrë ulli
Në rrënjët tij, u ula të shkruaj ca ëndrra gjysmë të shqyera
U gjenda rastësisht aty
Nxorra kokën prej tyre, pa frymë
Në pulovrën kashmir të prerë keqas në shumë vende…
U zgjova e qeshur
